Waar begin ik aan?

Als het goed is, kies je vooral voor zelfbouw omdat je het leuk vindt. Aan de andere kant, als alleen het kostenplaatje telt, terwijl je 2 linkerhanden hebt en ongeveer een uur vrije tijd per week, gaat er voorspelbaar iets mis.
Ok, het klinkt wel erg belerend, maar er raken geregeld enthousiast opgestarte projekten helemaal in het slop. Zo heb ik zelf de kit voor mijn Lomax kunnen kopen van iemand die het spul al een paar jaar in de schuur had liggen en gewoon niet verder kwam. Voor mij
voordelig! Natuurlijk had zo iemand de wagen kunnen laten afbouwen, maar ja, dat geld was net in Baan belegd.
Al met al, is het gewoon slim om van te voren een beetje te inventariseren wat je eigen kapaciteiten
zijn, of je hulp kunt inschakelen en of je een ruimte hebt waar je handig kunt werken.

ZELFBOUWERS EN HUN VERHAAL

Lees en zie hoe anderen de klus te lijf gingen. Altijd nuttig, zeker als je (evenals zij) nooit eerder zoiets deed.

• De familie Schaeffner en hun   afgekeurde 2CV Charleston.

• Ben Companjen bouwt Le Patron met   deurtjes.

• Lydia doet verslag van haar Burton   projekt.

Als je nooit iets met auto's hebt gedaan, hoef je je echt niet te laten afschrikken. Zo heel veel pure autotechniek hoeft er niet aan te pas te komen. Maar ik zou in dat geval wel zorgen iemand achter de hand te hebben, die kan bijspringen.
Misschien lukt het om iemand warm te krijgen voor strukturele hulp; een gepensioneerde buurman wellicht?
Nog aardiger, maar vaak lastiger te realiseren: werk samen op met iemand. Als je in een gezamenlijke ruimte ongeveer gelijk op gaat met je projekt, dan werkt dat heel motiverend. En je kennis/ervaring kan elkaar mooi aanvullen.

Prima begin toch?

De Lomax en Le Patron

De twee merken zijn bouwtechnisch vergelijkbaar. Dat zal je misschien nauwelijks verbazen, maar tot voor een paar jaar was dat anders. Een Lomax bouwen was toen echt nog een graadje moeilijker dan nu. En dat is wellicht nuttig te weten als je nog twijfelt tussen bouwen of kopen.
Het belangrijkste verschil zat erin dat de Lomax motokap en andere panelen "oversized" waren. Er moest dus met veel beleid gezaagd worden om alles netjes te laten aansluiten. Ook was de motorkap niet bedoeld om te scharnieren, al werd hij vaak aan de voorkant doorgezaagd teneinde dat wel mogelijk te maken. Je had dan een klein extra voorpaneeltje dat apart gemonteerd moest worden. Let bij eventuele aankoop dus op. Ook de aansluiting van de zijpanelen wil nog al eens een storend gezicht zijn.

De keurmeester van de RDW
bekijkt m'n autootje.
Je krijgt toch weer een soort
examengevoel.

En aan de zijkant van de motorkap moet ruimte voor de uitlaatpijp worden gemaakt.
Natuurlijk komen ook in het dashboard de nodige gaten en moet de benzinepijp ergens naar buiten komen.
Sommigen plaatsen rvs luchtroosters op de motorkap, maar volgens anderen is het lelijk en nutteloos. Kortom, zie maar. Wie echt deurtjes wil zou ik adviseren om eens een Lomax of Le Patron met deuren te gaan bekijken. Let dan ook goed op de aangebrachte versteviging en of die voldoet. Het afhangen van de deuren is een precisieklus. Reken op heel wat extra uurtjes en kosten.

Le Patron van Jan van der Heyden.
Let op: hij werkt bij de wegenwacht.

De Burton

Waarschijnlijk de eenvoudigste zelfbouwer. Niet alleen past alles, maar de te boren gaten zijn deels al gemarkeerd. Onder de motorkap kan bijna alles onveranderd blijven en een gemodificeerde benzinetank is ook niet nodig. Voorts levert men voor de Burton in principe alle benodigde aanpassingen kant en klaar. Denk daarbij aan een verlengde versnellingspook, stuurkolom etc.
Schaf je dat allemaal aan, dan kan de auto dus in recordtijd worden gebouwd. De voorbeeldige bouwhandleiding (full-color druk) zal daaraan bijdragen.
Heel veel zelfbouwers doen natuurlijk veel meer dan strikt nodig is, maar 100 uur zou genoeg
moeten zijn om de klus te klaren. Voor het oude type Lomax werd 200 uur genoemd. Neem deze getallen voor wat ze waard zijn. Plan alles niet te strak in, want de praktijk wil wel eens weerbarstiger zijn dan je verwachtte.

De Deauville

Om een mooie Deauville de weg op te krijgen zul je wat meer uurtjes moeten uittrekken. Dat ligt ook wel voor de hand, want je bouwt tenslotte een auto kompleet met deuren, dak en vier zitplaatsen. Het totale bouwpakket bestaat dan ook (mede door het subframe) uit een flinke stapel onderdelen.
Toen de eerste Deauville in 2002 vanuit Engeland kwam waren er nog wel punten die voor verbetering vatbaar waren. De "hollandse norm" lijkt soms wat strenger te zijn dan de Engelse. Dat is eigenlijk wat ook bij de Lomax al het geval was.
Inmiddels is niet alleen het framewerk verbeterd, maar ook de body is op een aantal punten gewijzigd. Zo hoeven er niet meer perse 2CV-achterlichten op, omdat de achterspatborden daar al voor geprepareerd waren.
Wel worden de bodypanelen "zo uit de mal" aangeleverd; er zitten veel scherpe randen aan, wat je een dagje werk extra kost.
Het monteren van de voorruit, in een ouderwets rubber met pees, is nog niet zo eenvoudig als je dat nooit eerder hebt gedaan. Zorg dat je minstens met drie mensen bent om de ruit op zijn plek te houden. Misschien beter nog: laat het bij Blaauw doen.

De gereedschapskist

Je hebt beslist geen werkplaats met komplete professionele uitrusting nodig. Wat wel nodig is hangt af van hoe grondig je de klus te lijf gaat. Als je niet veel ervaring hebt, kies je er misschien voor om het mechaniek van de auto zoveel mogelijk met rust te laten. De werkzaamheden beperken zich dan voornamelijk tot het plaatsen van de body en wat daar op en aan hoort. Wat je in ieder geval nodig hebt is een set goeie ring/steeksleutels (chroom-vanadium), schroevendraaiers, boormachine, kniptang, set vijlen, ijzerzaag, hamer en beitel. De laatsten hopelijk alleen om de donor te slopen.

GOEDHEILIGMANNEN EN ANDERE GULLE GEVERS

Voor de aspirant kitcar bouwer zijn er opeens kadootjes genoeg te bedenken.
Maar geef liever 1 stukje goed gereedschap dan zo'n "komplete" uitrusting van onduidelijke
herkomst. Er moeten bouten losgedraaid, die erg vast zitten. En dat wordt toch al nieuwe woorden leren..

Zeer aanbevelenswaardig is een Dremel (achtig) machientje. Vooral de kleine ronde schuurbandjes zijn ideaal om het polyester te bewerken. Verder zou een doppenset wel eens erg handig kunnen blijken (liefst ook kleinere maten).
Als je je rug een plezier wilt doen, zorg dan voor 4 assteunen, zodat je de hele auto op aangename werkhoogte kunt plaatsen.
Voor wie verdergaande aspiraties heeft en op z'n minst alles wil demonteren en schoonmaken, is niet eens zo heel veel meer nodig. Waarschijnlijk een haakse slijper, solide bankschroef, staalborstels, krabbers. Bereid je voor op langdurig tectyl afkrabben.
Ga je ook zelf met de elektriciteit in de clinch (hieronder meer), dan moet er nog een striptang en een krimptang bij (voor de bekende rode, blauwe en gele krimpverbindingen van Littlefuse).

Over Volt en Ampere

Of je het leuk vindt of niet, elektriciteit en bedrading vormen nu eenmaal een integraal onderdeel van elke auto. Je zult hoe dan ook alle bedrading van het dashboard los moeten maken en later vanuit het motorkompartiment weer naar binnen voeren. Zeer waarschijnlijk zul je niet alle instrumenten, schakelaars etc. gaan hergebruiken en komt de boel ook nog eens op andere plaatsen. Dat betekent (langdurig) klussen met verlengdraadjes en allerlei stekkertjes.
Veel beter is het dan ook om de komplete bedrading te vernieuwen. Gegarandeerd dat het allerlei vervelende storingen gaat voorkomen. De elektrische afdeling van de Eend is heel matig. De konnektors zijn goedkoop en minder betrouwbaar; vooral als ze eenmaal los zijn geweest. Vocht, corrosie en de jaren hebben hun sporen nagelaten.
Nu is dit wel een beetje een projekt op zich en lang niet iedereen waagt zich hieraan. Laten doen is een optie die niet goedkoop is. Er gaat zeker 20 uur arbeid in zitten, dus reken maar uit.

BOEKTIP
Auto-elektroschema's
J. Trommelmans
Isbn: 9020124595

Toch is het wel te doen als je er wat voorbereidingstijd in wilt steken. Lees een van de aardige boekjes over autoelektriciteit, bedoeld voor de absolute leek. Als je je daarna eens grondig in het schema van de donorauto verdiept, moet je een heel eind kunnen komen. De voordelen zijn dat je voor een slordige 50 euro klaar bent en bovendien je eigen wagen beter kent, wat later beslist z'n nut zal hebben.
Krijg je er een beetje aardigheid in, dan zou je een digitale multimeter kunnen aanschaffen. Ze kosten weinig tegenwoordig.
Wil je toch de oude draadboom hergebruiken, kodeer de bedrading die je loshaalt; vaak zijn al dingen veranderd en kloppen de kleurkodes niet meer.
Zie je dit allemaal niet zitten, dan zal er tzt een helpende hand aan te pas moeten komen. Gelukkig is uw webmaster van alle markten thuis: voor verschillende kitcars heb ik een kant en klare nieuwe draadboom ontwikkeld. Eventueel verkrijgbaar via Danny Blaauw. Wel is zo'n draadboom vanzelfsprekend bedoeld voor een vast dashboardontwerp. Maar afwijkende exemplaren zijn ook te realiseren.