Lydia

De Burton, niet alleen een jongensdroom

Eigenlijk heb ik altijd al een open "sportwagen" willen hebben. Maar ja, zoals voor de meeste onder ons was het probleem, de financiën. In de bedrijfshal van mijn broer, Danny, was Ben Companjen een sportwagen aan het bouwen, van een lelijke Eend (een Patron).
Een open sportwagen voor een betaalbare prijs. Dit leek mij ook wel wat, alleen had deze auto niet helemaal het sportieve uiterlijk wat ik zocht. Samen met mijn broer bracht ik op een zaterdagmiddag, ergens in oktober 2000, eens een bezoek aan Duck Hunt in Zutphen, om te kijken wat voor auto je zoal van een Eend kon maken.

In de showroom stonden 2 soorten, de Lomax en de Burton. Deze laatste was helemaal mijn auto.
We hadden een gesprek met Iwan Göbel, die ons allerlei uitleg gaf over de bouw, prijs, etc. van zowel de Burton als de Lomax. Ik had eigenlijk al een keuze gemaakt.Na een week bedenktijd, stond ik de volgende zaterdag weer in Zutphen. Ditmaal om de body voor de Burton te bestellen. Ik had wederom Danny, mijn broer meegenomen, die moest tenslotte de auto voor mij gaan bouwen, met mijn "hulp".

Later in de week hebben we de donoreend en het nieuwe chassis opgehaald, en alvast wat onderdelen die nodig waren voor het zgn. rollende gedeelte. Thuisgekomen, zijn we 's avonds direct begonnen met het slopen van de donoreend. Dit moest met beleid gebeuren, omdat je veel onderdelen weer moet gebruiken.
Gelukkig heb ik een handige broer die precies weet wat hij doet. Alle onderdelen die hergebruikt moesten worden, werden apart gelegd om schoon te maken. De onderdelen die niet opnieuw voor de Burton gebruikt moesten worden, werden ook apart gelegd. Die konden later nog voor een gewone Eend gebruikt worden.

Alle onderdelen die hergebruikt moesten worden, moesten eerst schoongemaakt worden.
Hier gaat behoorlijk wat tijd in zitten en je kunt er enorm vies van worden, vooral als je de assen schoon moet maken. Zoals reeds gemeld, is Danny heel handig, ook wat betreft de werkverdeling.

rollend chassis

Het nieuwe rollende chassis

De "ongevaarlijke", maar meestal ook smerige en tijdrovende klusjes, mocht ik doen. Het commentaar van Danny hierop: "je wilt toch zelf meehelpen bouwen, nou dit moet eerst gebeuren, voordat we verder kunnen", en Danny ging verder met de bevestiging van de nieuwe (schone) RVS-uitlaat.

Het schoonmaken van de onderdelen, moertjes, boutjes, etc. en de opbouw van het rollende gedeelte vorderde gestaag. Ieder weekend en vaak ook ‘s avonds waren we bezig.
Ik moet zeggen gaandeweg het bouwen van de Burton ben ik steeds handiger geworden en de meeste onderdelen weet ik wel te vinden.Ik had geluk, de body voor mijn Burton kon ik begin december 2000 al ophalen. Nadat de body op het chassis gezet was, begon het al op een auto te lijken, ook al zat er nog geen motorblok of stuur in.

de body staat

Voorzijde met motorblok, kacheldoorvoer
en deel van de nieuwe kabelboom.

De hele winter hebben we druk gesleuteld aan de Burton. Het voordeel van een Burton is, dat de plaats voor de motorkap- en achterklepscharnieren, gaten voor de pedalen en stuurstang al aangegeven staan. Het is dus alleen een kwestie van de gaten erin maken (voor de zekerheid toch eerst even gecontroleerd of het klopt).
De meeste mensen die een Burton bouwen, hergebruiken de achterbank van de donoreend in de Burton, al dan niet voorzien van de speciale bekledingsset die hiervoor bestaat. Dit was in eerste instantie ook mijn bedoeling.
Echter, dan kan ik niet goed bij de pedalen, ook niet met een zgn. verlengde pedalenset en de bank zo ver mogelijk naar voren.
De bank zo ver naar voren ziet er trouwens ook niet uit en in- en uitstappen is dan ook erg lastig. Daarom heb ik voor zwarte Cobrastoelen gekozen. Deze kun je makkelijker naar voren of achteren schuiven.

stuurstang

Binnenzijde onder het dashboard,
met aangepaste stuurkolom.

Het schiet nu goed op. De body staat vast op het chassis, het motorblok hangt erin. We kunnen aan de afwerking beginnen. De stoelen zijn aangeschaft, de zijbekleding ook, die moet er alleen nog ingeplakt worden en de dashboardindeling moet gemaakt worden. Ik wilde geen standaard dashboard, een houten dashboard leek mij wel mooi. Dit was echter niet eenvoudig, houtfineer wordt namelijk alleen verkocht in grote vellen, waaruit je wel 7 - 8 dashboarden kunt maken (eentje vond ik eigenlijk wel genoeg), om over de kosten nog maar te zwijgen. Een houten dashboard werd het dus niet, maar ik wilde geen "standaard" dashboard, hier moest dus nog even over nagedacht worden.Doordat ik stoelen heb, moest er ook een "scheidingswandje" tussen de stoelen en de kofferbak.
Hiervoor hebben we een houten multiplexplaat op maat gemaakt en bekleedt met fyberfill en daaroverheen zwart skai. In dit "wandje" zijn ook de boxen voor de

achterwand

Het achterwandje inclusief
boxen en bekleding.

radio/cd-speler aangebracht. De radio/cd-speler zelf zit netjes, droog weggewerkt en kan bediend worden met een joy-stickje.Omdat de stoelen zwart leer zijn, en de achterplaat en zijbekleding met zwart skai zijn afgewerkt, hebben we ook het dashboard met zwart skai bekleed. Eerst een kartonnen mal voor het dashboard gemaakt en hierop alle 7 klokken, schakelaartjes, etc. uitgetekend en uitgesneden.
De mal met tape op de plaats van het dashboard geplakt en enige dagen laten zitten, zodat we nog enige wijzigingen aan konden brengen. Toen we helemaal tevreden waren met de indeling, van een dun plaatje watervast hout een dashboard gemaakt en bekleedt met zwart skai. Dit alles onder de artistieke leiding van Ben Companjen.

Het definitieve dashboard
Links de eerste opzet

Eind april zijn eindelijk de voorspatborden geleverd en ook de grill is er. Nu kan de Burton afgemaakt worden. Ook alle elektronica wordt aangesloten. Elbert Bos is hier een kei in en heeft voor de Burton een compleet nieuwe kabelboom ontwikkeld.

Het is bijna 5 juni en dan moeten we gaan keuren bij de RDW. Een week voor de keuring duikt er onverwachts nog een probleem op. Als je richting aangeeft, gaan alle controlelampjes op het dashboard knipperen en dat niet alleen, ook de achterlichten knipperen gezellig mee. Ziet er wel leuk uit, maar zo kom je niet door de keuring.
Hadden we dit nu wel of niet gecontroleerd toen we de boel aangesloten hebben, we weten het niet meer. Uiteindelijk blijkt het een massadraadje bij de achterlichten te zijn. 5 juni 2001, de grote dag, RDW-keuren. We hebben een afspraak om 15.30 voor de nummerinslag en om 16.00 uur voor de keuring. Je moet je ruim van te voren melden. Om ca. 15.30 zijn we aan de beurt.

testrit

Het eerste "illegale" proefritje.

Eerst wegen, dan de auto naar binnen. Voordat Danny uitgestapt is, staan er al 2 RDW-mannen in de put de onderkant van de auto te bekijken. Alles ziet er goed uit. Voor de inslag van het chassisnummer vraagt men om het stuk van het oude chassis waar het nummer instaat. Natuurlijk hebben we dit bij ons. Nog even het nummer inslaan en we zijn klaar. Om 15.55 uur staan we weer buiten, Burton weer op de autoambulance, RDW en APK goedgekeurd, papieren worden binnen 2-3 weken opgestuurd. We gaan nog even bij Duck Hunt in Zutphen langs, even het goede nieuws vertellen en laten zien hoe mijn Burton uiteindelijk geworden is. Ze zijn toch allemaal weer anders.
Het is mooi weer (droog en de zon schijnt) en ik besluit om vanaf Zutphen met de Burton naar huis te rijden, mijn eerste echte rit (afgezien van de illegale proefritjes).
Twee weken later hebben we meegereden met de toerrit tijdens het 2 CV-kitcarweekend.
Ondanks de dreigende regen een unieke ervaring, al die verschillende kitcars bij elkaar, het trekt veel bekijks.

Mooi he, zo'n Burton.

Bekijks heb ik ook tijdens mijn vakantie in Denemarken. Zo’n auto heeft men nog nooit gezien.
Wat is het, een Bugatti?, een Jaguar?, een ...? Als je uitlegt dat dit ooit een 2CV is die je hebt omgebouwd, staat men ongelovig te kijken (vreemde vogels die Nederlanders).

Lydia Blaauw (augustus 2001)

Stuur een mail

Later in de week hebben we de donoreend en het nieuwe chassis opgehaald, en alvast wat onderdelen die nodig waren voor het zgn. rollende gedeelte. Thuisgekomen, zijn we 's avonds direct begonnen met het slopen van de donoreend. Dit moest met beleid gebeuren, omdat je veel onderdelen weer moet gebruiken. Gelukkig heb ik een handige broer die precies weet wat hij doet. Alle onderdelen die hergebruikt moesten worden, werden apart gelegd om schoon te maken. De onderdelen die niet opnieuw voor de Burton gebruikt moesten worden, werden ook apart gelegd. Die konden later nog voor een gewone Eend gebruikt worden. Alle onderdelen die hergebruikt moesten worden, moesten eerst schoongemaakt worden. Hier gaat behoorlijk wat tijd in zitten en je kunt er enorm vies van worden, vooral als je de assen schoon moet maken. Zoals reeds gemeld, is Danny heel handig, ook wat betreft de werkverdeling.

	Het nieuwe rollende chassis

De "ongevaarlijke", maar meestal ook smerige en tijdrovende klusjes, mocht ik doen. Het commentaar van Danny hierop: "je wilt toch zelf meehelpen bouwen, nou dit moet eerst gebeuren, voordat we verder kunnen", en Danny ging verder met de bevestiging van de nieuwe (schone) RVS-uitlaat. Het schoonmaken van de onderdelen, moertjes, boutjes, etc. en de opbouw van het rollende gedeelte vorderde gestaag. Ieder weekend en vaak ook ‘s avonds waren we bezig. Ik moet zeggen gaandeweg het bouwen van de Burton ben ik steeds handiger geworden en de meeste onderdelen weet ik wel te vinden.Ik had geluk, de body voor mijn Burton kon ik begin december 2000 al ophalen. Nadat de body op het chassis gezet was, begon het al op een auto te lijken, ook al zat er nog geen motorblok of stuur in.

	Voorzijde met motorblok, kacheldoorvoer en deel van de nieuwe kabelboom.

De hele winter hebben we druk gesleuteld aan de Burton. Het voordeel van een Burton is, dat de plaats voor de motorkap- en achterklepscharnieren, gaten voor de pedalen en stuurstang al aangegeven staan. Het is dus alleen een kwestie van de gaten erin maken (voor de zekerheid toch eerst even gecontroleerd of het klopt). De meeste mensen die een Burton bouwen, hergebruiken de achterbank van de donoreend in de Burton, al dan niet voorzien van de speciale bekledingsset die hiervoor bestaat. Dit was in eerste instantie ook mijn bedoeling. Echter, dan kan ik niet goed bij de pedalen, ook niet met een zgn. verlengde pedalenset en de bank zo ver mogelijk naar voren. De bank zo ver naar voren ziet er trouwens ook niet uit en in- en uitstappen is dan ook erg lastig. Daarom heb ik voor zwarte Cobrastoelen gekozen. Deze kun je makkelijker naar voren of achteren schuiven.

		Binnenzijde onder het dashboard, met aangepaste stuurkolom.

Het schiet nu goed op. De body staat vast op het chassis, het motorblok hangt erin. We kunnen aan de afwerking beginnen. De stoelen zijn aangeschaft, de zijbekleding ook, die moet er alleen nog ingeplakt worden en de dashboardindeling moet gemaakt worden. Ik wilde geen standaard dashboard, een houten dashboard leek mij wel mooi. Dit was echter niet eenvoudig, houtfineer wordt namelijk alleen verkocht in grote vellen, waaruit je wel 7 - 8 dashboarden kunt maken (eentje vond ik eigenlijk wel genoeg), om over de kosten nog maar te zwijgen. Een houten dashboard werd het dus niet, maar ik wilde geen "standaard" dashboard, hier moest dus nog even over nagedacht worden.Doordat ik stoelen heb, moest er ook een "scheidingswandje" tussen de stoelen en de kofferbak. Hiervoor hebben we een houten multiplexplaat op maat gemaakt en bekleedt met fyberfill en daaroverheen zwart skai. In dit "wandje" zijn ook de boxen voor de

	Het achterwandje inclusief boxen en bekleding.


	Het definitieve dashboard Links de eerste opzet
Eind april zijn eindelijk de voorspatborden geleverd en ook de grill is er. Nu kan de Burton afgemaakt worden. Ook alle elektronica wordt aangesloten. Elbert Bos is hier een kei in en heeft voor de Burton een compleet nieuwe kabelboom ontwikkeld.

Het is bijna 5 juni en dan moeten we gaan keuren bij de RDW. Een week voor de keuring duikt er onverwachts nog een probleem op. Als je richting aangeeft, gaan alle controlelampjes op het dashboard knipperen en dat niet alleen, ook de achterlichten knipperen gezellig mee. Ziet er wel leuk uit, maar zo kom je niet door de keuring. Hadden we dit nu wel of niet gecontroleerd toen we de boel aangesloten hebben, we weten het niet meer. Uiteindelijk blijkt het een massadraadje bij de achterlichten te zijn. 5 juni 2001, de grote dag, RDW-keuren. We hebben een afspraak om 15.30 voor de nummerinslag en om 16.00 uur voor de keuring. Je moet je ruim van te voren melden. Om ca. 15.30 zijn we aan de beurt.

	Het eerste "illegale" proefritje.

Eerst wegen, dan de auto naar binnen. Voordat Danny uitgestapt is, staan er al 2 RDW-mannen in de put de onderkant van de auto te bekijken. Alles ziet er goed uit. Voor de inslag van het chassisnummer vraagt men om het stuk van het oude chassis waar het nummer instaat. Natuurlijk hebben we dit bij ons. Nog even het nummer inslaan en we zijn klaar. Om 15.55 uur staan we weer buiten, Burton weer op de autoambulance, RDW en APK goedgekeurd, papieren worden binnen 2-3 weken opgestuurd. We gaan nog even bij Duck Hunt in Zutphen langs, even het goede nieuws vertellen en laten zien hoe mijn Burton uiteindelijk geworden is. Ze zijn toch allemaal weer anders. Het is mooi weer (droog en de zon schijnt) en ik besluit om vanaf Zutphen met de Burton naar huis te rijden, mijn eerste echte rit (afgezien van de illegale proefritjes). Twee weken later hebben we meegereden met de toerrit tijdens het 2 CV-kitcarweekend. Ondanks de dreigende regen een unieke ervaring, al die verschillende kitcars bij elkaar, het trekt veel bekijks.

	Mooi he, zo'n Burton.